Imagin z Liam'em: 2 rozdział

Li: Może wybierzemy się do chłopaków?
R: Dobra, ale muszę się ogarnąć.
Wyszłam z salonu i udałam się do łazienki. Byłam w poszukiwaniu tuszu do rzęs, kredki do oczu, kremowej szminki i chusteczek. Szybko zmyłam wcześniejszy, już rozmazany makijaż i zabrałam się za nowy.
Li: Ile jeszcze Ci kochanie to zajmie?
R: Z 3 minutki, chwilkę!
Poprawiłam sobie szybko włosy i wyszłam z pomieszczenia do kuchni, gdzie czekał już uszykowany Liam. Wyszliśmy z domu i udaliśmy się do samochodu. Po 1o minutach byliśmy pod domem chłopców. Weszliśmy bez pukania, bo chłopcy zrobili sobie mini imprezkę z Ed'em.
R i Li: Hej! Widzimy, że świetnie się bawicie!
Chłopcy popatrzyli się na nas i w mgnieniu oka wszyscy zaczęliśmy się śmiać. Liam przysiadł do chłopców, a ja zostałam w cholu.
R: Niall... Mogę Cię prosić na chwilę?
N: Jasne.
Udaliśmy się do pomieszczenia obok. Usiedliśmy i chwilową ciszę zagłuszył Niall.
N: Co się stało?
R: Bo wiesz... Liam znalazł dziś w pudłach na strychu pewną kartkę... A raczej list. Od Ciebie z przed 3 lat. Przeczytałam go i osobiście się popłakałam, co tam napisałeś. Nie zauważyłam tego, że mnie kochasz po tym, gdy w naszej przyjaźni zawitali chłopcy. Byłam zaślepiona w Liam'ie. Przepraszam Cię za to!
Wybuchłam płaczem i momentalnie przytuliłam się do Niall'a.
N: Spokojnie, ciii! Nie płacz! Byłem tchórzem i tchórzem jestem. Chciałem Ci to już wtedy powiedzieć, ale jakoś nie mogłem. Przepraszam...
R: Dobrze, nie musisz przepraszać, ale mam jedno pytanie...
N: Jakie?
R: Czy ty nadal mnie kochasz?
N: T-t-t-t-a-a-k.
R: Dziękuję za szczerość. Kocham Cię.
Przytuliłam się mocno do Niall'a, ale chwilę później wyszliśmy i poszliśmy do reszty.
Li: Rose, znowu płakałaś?
R: Tak, przepraszam... Ale dobrze wiesz, że jestem strasznie wrażli... Czy ty pijesz?
Li: T-t-t-t-a-a-k.
R: A coś się stało? Przecież niemożesz.
Li: Opowiem Ci wszystko w domu, nie teraz.
Wyszłam bez słowa na dwór. Po chwili przyszła Eleanor, Perrie i Danielle...

------
Zostaw po sobie jakiś ślad! To dla mnie ważne! xx